Inspiratie van: Sigrid Fekken

‘Als je ergens in gelooft,
is niets onmogelijk’

Deze foto is gemaakt tijdens Davinckie’s Inspiratie in 2015, wat deed je in die tijd? 

Ik was werkzaam als interim manager, ZZP’er. Mijn privéleven ging op dat moment een heel andere kant uit dan ik had verwacht. Ik was net getrouwd met George. We begonnen samen een nieuw leven.

Jij schreef op jouw strook: ‘Op de motor naar de Noordkaap’, wilde je dat al lang? 

Toen ik die strook van je kreeg, heb ik er lang over nagedacht wat ik erop zou zetten. Daar kun je natuurlijk iets opzetten wat gemakkelijk haalbaar is, maar dan is het haast geen droom meer. De Noordkaap is voor motorrijders een bestemming waar je geweest moet zijn. Boven de poolcirkel, het meest noordelijke punt van het Europees continent.

Een makkelijke rit is het niet, vooral het laatste stuk schijnt vrij heftig te zijn. Zo’n rit zou ik niet alleen kunnen maken en George had toen net zijn motorrijbewijs. (Een moment stilte, dan volgt het woord “Eh”..) Ik heb er toch wel ‘Samen op de motor naar de Noordkaap’ opgezet? Nee? Oh, haha! Maar dat is wel mijn droom! En die gaan we deze zomer waarmaken.

Het is nu twee jaar geleden dat je het opschreef, wanneer hakten jullie de knoop door? Wanneer zeiden jullie: YES! We gaan het echt doen!

Al die tijd heb ik de strook op een plek gehangen waar ik hem kon zien. Eerst boven op mijn werkkamer, nu hangt hij hier aan de koelkast. Telkens dacht ik: ‘Dat is mijn droom’. En George herinnerde mij daar vaak aan. Je moet het op je vizier houden, anders ebt het weg. Bovendien had jij tijdens je evenement gezegd dat je er later op terug zou komen. Hoeveel waarde heeft het als ik het dan nog niet zou hebben gedaan? Ik vind: als je A zegt, moet je ook B zeggen.

Die strook hield dat droombeeld voor mij levend.

Het was tijdens de vakantie vorig jaar in Zwitserland, dat we de knoop doorhakten. We zijn toen op de motor door Frankrijk en Zwitserland gereden. We hadden ergens een tussenstop en zaten aan een picknicktafel wat te drinken. We hadden er al een aardige rit op zitten. Ik zei: “Als je de kilometers optelt, dan zouden we al op de Noordkaap staan. Het is eigenlijk best wel te doen.” Toen hebben we de Google Maps erbij gepakt. Niet omdat we niet weten waar de Noordkaap ligt, haha!, maar om te bekijken hoe ver het écht was.

(Ter info.: van Mantgum naar de Noordkaap is 3.063,6 kilometer -!!!-)

En dan begint de organisatie?

Ja, het begint met ervoor zorgen dat je vrij kunt krijgen. Voor mij als zelfstandige is dat gauw geregeld. George had iets meer regelwerk te doen, maar ook hij kreeg het voor elkaar. Eind juli 2017 vertrekken we voor 3,5 week naar Noorwegen. We hebben de boot al geboekt, tussen Kiel en Oslo.  ’s Nachts varen we en dan rijden we in een stuk door naar het Noorden, zo’n twee-/driehonderd kilometer per dag, tot we daar staan.

Wat zie je voor je, als je aan het moment denkt dat je daar op dat uiterste puntje staat?

(Ze straalt): Dat laatste stuk schijnt vrij heftig te zijn, er zijn zelfs best veel motorrijders die het ons afraden. Kale vlakten, wegdek met gravel, dat rijdt niet lekker. Bovendien veel muggen daar. Maar juist dat noordelijkste punt, daar gaat het me om! Ik wil daar staan bij die grote bol (een kunstwerk) met die strook in de hand: mijn droom! Waargemaakt.

Kun je iets zeggen over de ‘komma-maar’, die we altijd gebruiken achter onze dromen. Ik wil dat zo graag, maar…

Ja, ik heb die ‘maar’ zelf ook wel gebruikt. Ik wil op de motor naar de Noordkaap, maar: dat is toch veel te ver. Of: maar, dan moet je zoveel bagage meenemen. Of: maar, dat kan alleen als je met iemand samen gaat. Het zijn allemaal praktische bezwaren. Terwijl ik diep van binnen weet dat als je ergens in gelooft, niets onmogelijk is.

Wie of wat zijn je inspiratiebronnen?

Mijn geloof is mijn inspiratiebron. Nu is dat niet specifiek gelinkt aan deze Noordkaapdroom hoor. Het is meer dat ik mijn leven in Gods hand leg. Ik probeer mijn keuzes te maken op het plan dat Hij voor mij heeft. Vroeger leefde ik altijd naar mijn eigen plannen, die begonnen altijd met het woordje ‘ik’. Ik wil dit… en dan vroeg ik: ‘Wilt U dat even zegenen?’

(Glimlacht om zichzelf)

Maar het gaat om het grotere geheel. Het gaat erom wat je voor iemand kunt betekenen. Vroeger dacht ik altijd: ‘Ik moet voor de arme kinderen in Afrika zorgen. Ik moet ontwikkelingswerk doen. Maar eerlijk gezegd kwam dat ook voor een groot deel voort uit mijn eigen wens te reizen. De vraag is dan of je het voor jezelf doet, of voor een ander. En dat laatste is geloof ik wel waarom we hier zijn: om iets voor een ander te betekenen.

Het enige wat je daarvoor hoeft te doen is je open te stellen. Ik doe dat door te bidden, door stil te zijn en te luisteren. In stilte luisteren naar wat in je opkomt. Dat zijn vaak dingen die je logischerwijs niet zelf hebt kunnen bedenken. Iemand anders doet dat door te mediteren. Elk mens heeft zijn eigen manier om de stilte op te zoeken.

Als je denkt aan hoe je zelf bent gekomen tot waar je nu staat, heb je daar een spreuk bij, een advies, een tip, een idee, voor mensen die een droom voor ogen hebben, maar zich verschuilen achter de ‘komma-maar’?

Ja, mijn tip: hang je droom zichtbaar in de kamer en kijk er elke dag naar. Veel mensen roepen vaak: “Als ik de loterij win, DAN…!” Maar negen van de tien keer kan dat ook gewoon als je de loterij niet wint. Je dromen hoeven niet groots te zijn. Maak het behapbaar ~ en daarmee: mogelijk. En soms ligt de uitdaging ‘m juist in die grote droom wel waar te maken. Praktische bezwaren aan de kant!

Wat zijn voor jou belangrijke waarden in het leven?

Trouw en eerlijkheid

Naam Sigrid Fekken
Geboortedatum 13 mei 1972
Woonplaats Mantgum
Werk Interim manager
Passie Motorrijden & reizen
Inspiratie ‘Mensen geven mij mijn dagelijkse inspiratie’

Inspiratie: Eline Wester

Inspiratie is zo’n groot woord. Vertaal het naar: volg je hart. Ik stel je voor aan mensen die het doen! Laat je inspireren, om vervolgens te doen wat jij wilt. Geloof me: niks mooier dan dat. Verschuil je niet achter de ‘komma-maar’. Tijdverspilling.

Ik stel je voor aan: Eline Wester
Zij DOET het!

‘Als je iets echt wilt,
en je doet het niet voor de buitenwereld, maar puur voor jezelf,
dan lukt het.’

Deze foto is gemaakt door fotografe Judith Minks, tijdens Davinckie’s Inspiratie in 2011. Wat deed je destijds?

Toen studeerde ik nog aan de NHL Hogeschool. European Studies, derdejaars, afstudeerrichting International Communication. In dat zelfde jaar heb ik nog een deel van mijn studie in Frankrijk gedaan. Een half jaar woonde ik in Lille, prachtige stad. Mijn stage daarna volgde ik in Luxemburg, bij de Nederlandse Ambassade. Een keerpunt in mijn leven, dat bleek later.

In dat derde jaar van jouw studie (waarin je mij overigens vrijwillig hielp bij de organisatie van Davinckie’s Inspiratie ~ we kenden elkaar, doordat ik tijdelijk docent was op jullie opleiding en zoals dat soms gaat: het klikte. Wij hadden eenzelfde kijk op het leven!), schreef jij op jouw strook: ‘Eigen bedrijf’. Had je daar destijds iets specifieks mee voor ogen? Wist je wat je wilde gaan doen?

Nee, eigenlijk niet. Haha! Ik wist wel van jongs af aan dat ik een eigen bedrijf wilde hebben. Mijn liefde, Derk, had hetzelfde. Hij zat destijds nog op zee, voer als tweede stuurman op grote cruiseschepen de wereldzeeën over. Pas na mijn stage in Luxemburg, wist ik DIT IS HET! Dat kwam door het waar staatsbezoek van voormalig Koningin Beatrix aan Luxemburg. Ik mocht dat mede organiseren. Derk was daar bij toeval ook aanwezig Het was zo’n gave ervaring!

Toen was het voor mij duidelijk, logisch, het heeft er altijd al ingezeten: ik wilde iets doen in de evenementenorganisatie. Organiseren zit mij in het bloed. En het mooie? Ook in dat van Derk, zo bleek die dag. Daar, op dat moment in Luxemburg, hebben wij elkaar aangekeken met exact dezelfde gedachte: dit is het. (Als Davinckie vertaal ik maar even vrij: DITTIST!, of course! JIHOE!)

Wanneer heb je, of beter gezegd: hebben jullie, die droom waargemaakt?

Als vierdejaars studeerde ik af bij de provincie Groningen. Toevallig mocht ik ook daar weer evenementen organiseren. Dat was buiten mijn stageopdracht om. Toen had ik de smaak goed te pakken, ik kon niet wachten om te gaan afstuderen om daarna meteen ons bedrijf te gaan beginnen!

D&E Organisatoren

Na mijn studie, in 2013, hebben we D&E Organisatoren laten registreren bij de Kamer van Koophandel. Dat is nu, in 2016, 3,5 jaar geleden. Dat eerste jaar stond vooral in het teken van ervaring opdoen. Zo is het balletje gaan rollen en hebben we een mooi portfolio kunnen maken.

Heb je iets te zeggen over de ‘Komma-maar’?
En dan vooral voor de mensen die zich daarachter verschuilen?

Mijn gedachte is altijd geweest: ‘Als het nu niet lukt, ga ik desnoods in een supermarkt werken tot het wel lukt. Want lukken zal het!! Maar zijn genoeg andere mogelijkheden om inkomsten te verwerven. Voor veel mensen ligt hem daar de angst.

Wie of wat zijn jouw inspiratiebronnen?

De natuur is mijn inspiratiebron. Ik kan niet zo goed uitleggen waarom dat is. Ja, … wacht even…, toch wel. De rust die de natuur uitstraalt en tegelijkertijd het continue veranderlijke van de natuur, dat is wat mij inspireert. Het is nooit hetzelfde. Iedere dag ziet het er anders uit. De kleur van de bomen. De beweging van het water. Dat vind ik symbool staan voor ons hele leven. Meegaan met die beweging. Meegaan met de veranderingen. En je daardoor vooral niet laten belemmeren!

Als je denkt aan hoe jij zelf bent gekomen tot waar je nu staat, heb je daar een spreuk bij, een advies, een tip, een idee, voor mensen die een droom voor ogen hebben, maar zich verschuilen achter de ‘komma-maar’?

Nou, dan denk ik aan mijn zoon, Beer, (geboren: 29 december 2013, red.), en aan wat we ook tegen hem wel zeggen, ook al is hij jong, dat is… Kijk, bij zo’n kleintje zijn er ook wel eens strubbelingen en dan zie je hem in strijd zijn met zichzelf. ‘Ik ga er niet mee door, want het lukt niet!’ Dan zeggen wij: “Beer, als je het echt wilt, dan lukt het!” En dat is waarin ik geloof: Als je iets echt wilt, en: je doet het niet voor de buitenwereld, maar puur voor jezelf, dan lukt het.

Wat zijn voor jou belangrijke waarden in het leven?

Eerlijkheid
Vertrouwen
Genieten
Mijn motto is: ‘Geniet van het pad om je doelen te bereiken’, heb niet alleen het doel voor ogen, want dan mis je het pad. Terwijl dat pad nu juist zo leuk is!

Hey Eline leave, ik wil niet op de zaken vooruit lopen, maar…
Heb je alweer een nieuwe stip aan de horizon?

Haha! Nou, bij onze laatste Davinckie’s Inspiratie in 2015 heb ik op mijn strook gezet: ‘In een orkest spelen’!! Met een viool. Maar…. Ik heb nog nooit viool gespeeld, dus da’s wel een dingetje. Laat ik het op de korte termijn houden: ‘Voor het eerst met mijn gezin op vakantie, samen met Derk, Beer en Lente!’

Eline Wester

Geboren op: 29 augustus 1989
Geboorteplaats: Leeuwarden
Woonplaats 2016: Rolde
Leefsituatie: samen met Derk, zoon Beer (2013) en dochter Lente (2016)
Werk: zelfstandig @ D&E Organisatoren
Passie: Het leven zelf
Inspiratie: De natuur
Datum opgetekend: 14 september 2016

Fotografie: Judith Minks

Inspiratie: Thijs Augusteijn

Op Davinckie’s Inspiratie in 2011 speelde Thijs het nummer ‘Dagdromer’. Het was het eerste liedje dat ik een paar jaar eerder van hem hoorde. Tranen. Jaren later zouden we nog eens samen op een podium staan. En sinds kort zitten we samen op een yogamat. Hij met gitaar, ik met mijzelf. Brengen we samen stilte. Wat is dit een mooi, mooi mens! Eentje die zijn dromen waarmaakt bovendien.

dag, dagdromer
je verdwijnt straks in de nacht
dag, dagdromer
fluistert iemand zacht

‘De dag waarop ik zei:
“Je hoeft me niet meer te bellen”,
was the point of no return’

Hij belde al zijn opdrachtgevers op en vertelde dat hij vanaf  januari 2016 niet meer beschikbaar was als freelance tekstschrijver. Waarom? Toewijding. Waaraan? Zijn lang gekoesterde droom. Vier maanden trok hij ervoor uit: ruimte creëren om muziek te maken. Toekomstbeeld? Een cd met daarop zijn naam. Het is nu begin 2017. Ligt die cd er? YES! Maak kennis met liedjesschrijver en muzikant (boppedat: superlieve, toffe, aimabele, humorrijke en muzikale vriend): Thijs Augusteijn.

Thijs, deze foto is gemaakt tijdens Davinckie’s Inspiratie in 2015,
wat deed je in die tijd?
Naast andere schrijfklussen had ik een grote klus voor een zorginstelling. Veel aan het schrijven dus. Ronja, onze jongste, was toen een jaar. En Lars, onze oudste, was drie jaar. Hij had net twee gehoorapparaten gekregen, dat vroeg om extra aandacht en zorg. En in Julianadorp had ik de taak om ons vakantiehuis verhuurbaar te maken. Dus: vaak die Afsluitdijk over en timmerman spelen.

Jij schreef op jouw strook: ‘CD opnemen’, wilde je dat al lang?
Ja, met dat idee zeul ik al vijftien jaar rond. In 2015 hebben we de keuze gemaakt het echt te gaan doen. Eerst zijn we een paar proefopnames gaan maken. En ‘we’, dat zijn Bonne van der Wal en ik. Bonne is rasmuzikant en wilde zich toeleggen op het produceren.

Anekdote
Wacht, ik zal het je anders vertellen. Eigenlijk ging het zo: ik had Bonne de oude inboedel van ons vakantiehuisje in Julianadorp gegeven. Bank, een paar kleedjes en wat stoelen. Daar wilde hij wel € 200,- voor geven. Ik zei toen: “Of… je houdt het geld en je helpt mij met een cd opnemen.” Laatst zei hij nog:

“Het zijn hele dure kleedjes geworden,
maar ze zijn me heel dierbaar.”

Hier en daar een beetje uitbouwen
Waar moet je beginnen. Hoe maak je een cd? Bonne en ik zijn eerst maar eens de Afsluitdijk over gereden met een kratje bier, een paar gitaren en wat opnameapparatuur. In het vakantiehuisje hebben we drie dagen muziek zitten maken. Alle zangpartijen en akoestisch gitaarwerk opgenomen. Later zouden we het terugluisteren om te kijken wat het nog nodig had. En ja, dat is uiteindelijk een beeeeeetje uit de hand gelopen.

Het ‘hier en daar een beetje uitbouwen’  werd uiteindelijk: ‘hier en daar een stevige productie.’ Zaten we op de bank te luisteren, bijvoorbeeld naar ‘Gordijnen’; slagwerk, gitaar, een paar baspartijtjes eroverheen, elektrische gitaar, oh, ook mooi. Op een goed moment keken we elkaar aan en riepen we tegelijk: “HOORNS!” Uiteindelijk is dat lied zo ontzettend mooi geworden. De toewijding van Bonne straalt ook van deze cd af. Ja, alles klopt. Dit is precies wat het had moeten zijn.

De ‘komma maar’…
Wat heeft je ertoe gebracht om er echt voor te gaan?

Ik besefte dat als ik het niet rigoureus zou aanpakken, het er niet van zou komen. Mijn eigen bedrijf ben ik begonnen om meer balans tussen werk en muziek te krijgen, maar zeven jaren na de oprichting van Studio Augusteijn was ik alleen nog maar aan het werk. Schrijfwerk dus. Muziek maken bleef erbij. Daarom heb ik in 2016 de knoop doorgehakt. En ja, daar zijn heel wat avonden, wat zeg ik, maanden denkwerk aan voorafgegaan.

“Want als je eenmaal je opdrachtgevers hebt gebeld dat je niet meer komt, dan is er geen weg terug.”

Wat was je drijfveer?
Dat ik ruimte nodig had om mijn creativiteit op gang te krijgen. Het lukte me niet om dit tussen de regels door te doen. Het vroeg echt om een drastische ingreep. Gelukkig had ik opdrachtgevers die dat dapper vonden. En ja, mijn lief vond het natuurlijk wel spannend, maar Richte stond er wel vierkant achter. Ze had er vertrouwen in. Ook toen ik na negen maanden zei: “Eh, lief, misschien moet ik wel op zoek gaan naar saai kantoorbaantje.” Want de schrijfklussen kwamen na die mooie muziekmaanden niet 1,2,3 weer op gang en we hebben wel een hypotheek en twee kinderen.

Wie of wat zijn je inspiratiebronnen?
Mijn gezin. Ik vind het een mooi idee dat ik mijn kinderen iets tastbaars nalaat. Dat ze later niet alleen hoeven zeggen: “Mijn papa verkoopt lettertjes.” Wat doe ik eigenlijk in dit leven? Het is een vraag die ik mijzelf vaak stel. Ik ben wel blij dat ik ‘m kan beantwoorden met: ik maak muziek.

Heb jij een advies, een tip, een idee voor mensen die een droom voor ogen hebben, maar zich verschuilen achter de ‘komma-maar’?
Er zijn heel veel angsten en risico’s die je kunnen weerhouden om de komma-maar door te strepen. Je komt er maar op 1 manier achter of die gegrond zijn. Je moet zelf de verantwoordelijkheid dragen om die risico’s zo klein mogelijk te maken en angst moet je sowieso laten varen. Slechte raadgever. Cliché, maar toch.

Ik heb er lang voor gespaard om die maanden vrij te kunnen plannen en de dag waarop ik zei: “Je hoeft me niet meer te bellen”, dat was the point of no return. Nog zo’n cliché, ach, hoe zeg je dat toch ook alweer? Oh ja! Je krijgt alleen spijt van de dingen die je NIET gedaan hebt. Ja. Da’s dus wel echt heel erg waar.

Wat zijn voor jou belangrijke waarden in het leven?

  • Eerlijkheid
  • Authenticiteit
  • Oprechtheid (dat je jezelf bent, dat je geen toneelstukjes speelt)

Heb je alweer een nieuwe stip aan de horizon?
Nou, dit is nu een eindpunt, mijn allereerste cd. En dat is ook een nieuw begin. Zondag 5 maart hebben we onze cd-presentatie. Bonne en ik hebben het wel al over een theatertoertje gehad, maar dat is meer een stip achter de horizon. En dan is er nog een complete horizon verder ~ dat is: alleen nog maar muziek maken.

Naam: Thijs Augusteijn
Geboortedatum: 9 augustus 1979
Woonplaats: Leeuwarden
Werk: singer/songwriter en freelance tekstschrijver
Passie: Muziek
Inspiratie: zijn gezin

Benieuwd naar de cd van Thijs?

Ga naar zijn website: thijsaugusteijn.nl
Luister hier naar de teaser cd Dagdromer (YES! Klik&Link)