Inspiratie van: Sigrid Fekken

‘Als je ergens in gelooft,
is niets onmogelijk’

Deze foto is gemaakt tijdens Davinckie’s Inspiratie in 2015, wat deed je in die tijd? 

Ik was werkzaam als interim manager, ZZP’er. Mijn privéleven ging op dat moment een heel andere kant uit dan ik had verwacht. Ik was net getrouwd met George. We begonnen samen een nieuw leven.

Jij schreef op jouw strook: ‘Op de motor naar de Noordkaap’, wilde je dat al lang? 

Toen ik die strook van je kreeg, heb ik er lang over nagedacht wat ik erop zou zetten. Daar kun je natuurlijk iets opzetten wat gemakkelijk haalbaar is, maar dan is het haast geen droom meer. De Noordkaap is voor motorrijders een bestemming waar je geweest moet zijn. Boven de poolcirkel, het meest noordelijke punt van het Europees continent.

Een makkelijke rit is het niet, vooral het laatste stuk schijnt vrij heftig te zijn. Zo’n rit zou ik niet alleen kunnen maken en George had toen net zijn motorrijbewijs. (Een moment stilte, dan volgt het woord “Eh”..) Ik heb er toch wel ‘Samen op de motor naar de Noordkaap’ opgezet? Nee? Oh, haha! Maar dat is wel mijn droom! En die gaan we deze zomer waarmaken.

Het is nu twee jaar geleden dat je het opschreef, wanneer hakten jullie de knoop door? Wanneer zeiden jullie: YES! We gaan het echt doen!

Al die tijd heb ik de strook op een plek gehangen waar ik hem kon zien. Eerst boven op mijn werkkamer, nu hangt hij hier aan de koelkast. Telkens dacht ik: ‘Dat is mijn droom’. En George herinnerde mij daar vaak aan. Je moet het op je vizier houden, anders ebt het weg. Bovendien had jij tijdens je evenement gezegd dat je er later op terug zou komen. Hoeveel waarde heeft het als ik het dan nog niet zou hebben gedaan? Ik vind: als je A zegt, moet je ook B zeggen.

Die strook hield dat droombeeld voor mij levend.

Het was tijdens de vakantie vorig jaar in Zwitserland, dat we de knoop doorhakten. We zijn toen op de motor door Frankrijk en Zwitserland gereden. We hadden ergens een tussenstop en zaten aan een picknicktafel wat te drinken. We hadden er al een aardige rit op zitten. Ik zei: “Als je de kilometers optelt, dan zouden we al op de Noordkaap staan. Het is eigenlijk best wel te doen.” Toen hebben we de Google Maps erbij gepakt. Niet omdat we niet weten waar de Noordkaap ligt, haha!, maar om te bekijken hoe ver het écht was.

(Ter info.: van Mantgum naar de Noordkaap is 3.063,6 kilometer -!!!-)

En dan begint de organisatie?

Ja, het begint met ervoor zorgen dat je vrij kunt krijgen. Voor mij als zelfstandige is dat gauw geregeld. George had iets meer regelwerk te doen, maar ook hij kreeg het voor elkaar. Eind juli 2017 vertrekken we voor 3,5 week naar Noorwegen. We hebben de boot al geboekt, tussen Kiel en Oslo.  ’s Nachts varen we en dan rijden we in een stuk door naar het Noorden, zo’n twee-/driehonderd kilometer per dag, tot we daar staan.

Wat zie je voor je, als je aan het moment denkt dat je daar op dat uiterste puntje staat?

(Ze straalt): Dat laatste stuk schijnt vrij heftig te zijn, er zijn zelfs best veel motorrijders die het ons afraden. Kale vlakten, wegdek met gravel, dat rijdt niet lekker. Bovendien veel muggen daar. Maar juist dat noordelijkste punt, daar gaat het me om! Ik wil daar staan bij die grote bol (een kunstwerk) met die strook in de hand: mijn droom! Waargemaakt.

Kun je iets zeggen over de ‘komma-maar’, die we altijd gebruiken achter onze dromen. Ik wil dat zo graag, maar…

Ja, ik heb die ‘maar’ zelf ook wel gebruikt. Ik wil op de motor naar de Noordkaap, maar: dat is toch veel te ver. Of: maar, dan moet je zoveel bagage meenemen. Of: maar, dat kan alleen als je met iemand samen gaat. Het zijn allemaal praktische bezwaren. Terwijl ik diep van binnen weet dat als je ergens in gelooft, niets onmogelijk is.

Wie of wat zijn je inspiratiebronnen?

Mijn geloof is mijn inspiratiebron. Nu is dat niet specifiek gelinkt aan deze Noordkaapdroom hoor. Het is meer dat ik mijn leven in Gods hand leg. Ik probeer mijn keuzes te maken op het plan dat Hij voor mij heeft. Vroeger leefde ik altijd naar mijn eigen plannen, die begonnen altijd met het woordje ‘ik’. Ik wil dit… en dan vroeg ik: ‘Wilt U dat even zegenen?’

(Glimlacht om zichzelf)

Maar het gaat om het grotere geheel. Het gaat erom wat je voor iemand kunt betekenen. Vroeger dacht ik altijd: ‘Ik moet voor de arme kinderen in Afrika zorgen. Ik moet ontwikkelingswerk doen. Maar eerlijk gezegd kwam dat ook voor een groot deel voort uit mijn eigen wens te reizen. De vraag is dan of je het voor jezelf doet, of voor een ander. En dat laatste is geloof ik wel waarom we hier zijn: om iets voor een ander te betekenen.

Het enige wat je daarvoor hoeft te doen is je open te stellen. Ik doe dat door te bidden, door stil te zijn en te luisteren. In stilte luisteren naar wat in je opkomt. Dat zijn vaak dingen die je logischerwijs niet zelf hebt kunnen bedenken. Iemand anders doet dat door te mediteren. Elk mens heeft zijn eigen manier om de stilte op te zoeken.

Als je denkt aan hoe je zelf bent gekomen tot waar je nu staat, heb je daar een spreuk bij, een advies, een tip, een idee, voor mensen die een droom voor ogen hebben, maar zich verschuilen achter de ‘komma-maar’?

Ja, mijn tip: hang je droom zichtbaar in de kamer en kijk er elke dag naar. Veel mensen roepen vaak: “Als ik de loterij win, DAN…!” Maar negen van de tien keer kan dat ook gewoon als je de loterij niet wint. Je dromen hoeven niet groots te zijn. Maak het behapbaar ~ en daarmee: mogelijk. En soms ligt de uitdaging ‘m juist in die grote droom wel waar te maken. Praktische bezwaren aan de kant!

Wat zijn voor jou belangrijke waarden in het leven?

Trouw en eerlijkheid

Naam Sigrid Fekken
Geboortedatum 13 mei 1972
Woonplaats Mantgum
Werk Interim manager
Passie Motorrijden & reizen
Inspiratie ‘Mensen geven mij mijn dagelijkse inspiratie’

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *