Inspiratie van Klaas de Vries

‘Je bent ook niet ineens een goeie voetballer, omdat je een week lang tegen een bal hebt getrapt’

Deze foto is door Judith Minks gemaakt tijdens Davinckie’s Inspiratie in 2011. Wat deed je destijds?
Ik was toen technisch adviseur bij een installatiebedrijf en ik zong sinds vier jaar in de groep ‘Sanmân en Sikke’.

Jij schreef destijds op jouw strook: ‘Mensen helen’.
Had je daar iets specifieks mee voor ogen? Wist je wat je wilde gaan doen?
Ja, ik wilde mensen helpen weer goed in hun lijf te komen. In die tijd was ik net gestart met een opleiding voor energetisch werk. Als energetisch werker ben je eigenlijk slechts een doorgeefluik van energie. Je helpt mensen blokkades in het lichaam op te lossen. Ik doe dat door met mijn handen boven een lichaam te hangen en de energie te laten stromen, maar uiteindelijk doet iemand het zelf. Ik stimuleer alleen maar de zelfhelende mogelijkheden van het lichaam.

Hoe kwam je erop dit te gaan doen?
Mijn wens kwam voort uit mijn eigen ervaring. Ik werd behandeld door iemand en voelde dagen daarna de energie weer stromen. Ik werd helder in m’n hoofd. En toen dacht ik: ‘Ik wil dit ook doen!’

Als kind wist ik al dat ik dit in me had, maar pas tijdens die opleiding voelde ik letterlijk de energie uit mijn handen stromen. Als ik iemand behandelde, dan zag ik dat die bewoog op de plekken waar iets loskwam en toen wist ik: ‘YES, ik kan dit!’

Wanneer heb je die droom waargemaakt?
Vrij snel na Davinckie’s Inspiratie 2011 ben ik mensen gaan behandelen. Ja, dat was zo’n twee jaar daarna.

Er zullen mensen zijn die twee jaar best een lange tijd vinden.

Dit zijn processen die niet van de een op de andere dag gerealiseerd zijn. Je groeit hierin. Dat is met alles zo. Met de tijd komen de inzichten. Je bent ook niet ineens een goede voetballer omdat je een week lang tegen een bal hebt getrapt. Alles heeft tijd nodig.

Heb je daar hulp bij gehad?
Naast het energetisch werk deed ik ook een opleiding mediumschap. Dat heeft me gesterkt in mijn vertrouwen. Tijdens die opleiding werd ik bevestigd in wat ik altijd al voelde. Linda, mijn spirituele lerares zei: “Wat jij voelt, twijfel daar niet langer aan.”

Door die opleiding heb ik geleerd wie ik ben. En sindsdien weet ik dat ik helderziende gaven heb. Mensen hoeven bij mij niet te vertellen waarvoor ze komen. Woorden scheppen soms alleen maar verwarring. Bovendien kan de pijn die iemand ervaart, wel een heel andere oorzaak hebben. Ik voel waar de pijn zit en tijdens de behandeling zie ik waar de kern van het probleem zit. Ik krijg beelden door. Na de behandeling laat ik weten wat ik gezien heb, dan zeg ik: “Dat moet je bekend voorkomen.” En dat klopt dan. Ik geef toe: dat is best gek, maar ook wel weer heel geweldig!

Wil je een ervaring met ons delen?
Ik liep naar Santiago de Compostella. Dat was puur een cadeautje voor mezelf. Na een dag of zes kwam ik in een refugio, Spaans woord voor herberg. Ik was begonnen in Saint Jean Pied de Port en had er toen 200 kilometer op zitten. Ik kwam in de tuin waar een aantal mensen aan een tafel zat, waaronder Teresa uit Barcelona. Zij keek niet blij, had ontzettend last van haar voet. Ze stond op het punt haar reis op te geven. Het lopen deed teveel pijn.

Ik zei: “Leg ‘m hier maar even neer”, en wees naar mijn knie. “Wat ga je doen dan?” “Kijken of ik je kan helpen.” Ze legde haar voet neer en zei: “Ik ken je niet, maar goed, ik ga het meemaken.” Ik legde mijn handen eromheen terwijl we praatten. “Er schuift van alles heen en weer in mijn voet”, zei Teresa. Zo hebben we een kwartiertje gezeten. Na de overnachting liep zijde refugio uit. En ik keek naar een heel blij gezicht. Daarna hebben we nog zes dagen samen gewandeld. Haar pijn was weg.”

Heb je iets te zeggen over de ‘Komma-maar’?
En dan vooral voor de mensen die zich daarachter verschuilen?
Achter de maar komt vaak de zin: ‘het levert niet genoeg op om ervan te kunnen leven.’ Ja. Daarin hebben ze hoogstwaarschijnlijk gelijk, maar zeker weten doe je dat nooit.

Als je denkt aan hoe jij zelf bent gekomen tot waar je nu staat, heb je daar een spreuk bij, een advies, een tip, een idee, voor mensen die een droom voor ogen hebben, maar zich verschuilen achter de ‘komma-maar’?
Ik ben niet zo’n type dat zegt: geef alles gewoon op en doe je ding. Ikzelf zou dan volledig loskomen van de grond, haha! Ik heb de aarde nodig, heel basaal, ik heb werk nodig om geld te verdienen. Mijn energetische werk wil ik ernaast doen.

De komma-maar is ook functioneel. Ik heb gewoon voor mijn geld te werken en daarnaast heb ik een gave van waaruit ik leef. Dat is op een heel ander niveau en daarmee kan ik mensen helpen.

Voor degene die wil veranderen, zal de verandering altijd komen. Degene die de komma-maar als excuus gebruikt, mag nadenken dat die daardoor nog tot aan z’n pensioen mag doen wat hij eigenlijk niet wil doen. Want uiteindelijk ben je zelf verantwoordelijk voor je levensgeluk ~ en dus ook voor je ongeluk.

Wie of wat zijn je inspiratiebronnen?
Mijn grootste inspiratiebron is het universum.
Daar komt uiteindelijk alles vandaan.
Een innerlijk weten: je intuïtie.

Luister goed naar je intuïtie, die geeft wel aan wat goed voor je is. Als je hoofdpijn krijgt of nerveus wordt van een beslissing, dan kun je er direct wel vanuit gaan dat het niet goed voor je is. Zie het dan als een tijdelijke opdracht. Als dat voorbij is, kun je het weer loslaten.

Wat zijn voor jou belangrijke waarden in het leven? 

Oordeel niet, want je weet te weinig

Heb je alweer een nieuwe stip aan de horizon?
Ja. Uiteindelijk wil ik een fysieke plek aanbieden waar mensen te allen tijde kunnen komen voor de hulp die ze nodig hebben.

Naam: Klaas de Vries
Geboortedatum: 7 juni 1965
Woonplaats: Schalsum
Werk: energieadviseur
Passie: zingen (liefst: ‘Rivers never run’ van Venice)
Inspiratie: het universum

Inspiratie van: Sigrid Fekken

‘Als je ergens in gelooft,
is niets onmogelijk’

Deze foto is gemaakt tijdens Davinckie’s Inspiratie in 2015, wat deed je in die tijd? 

Ik was werkzaam als interim manager, ZZP’er. Mijn privéleven ging op dat moment een heel andere kant uit dan ik had verwacht. Ik was net getrouwd met George. We begonnen samen een nieuw leven.

Jij schreef op jouw strook: ‘Op de motor naar de Noordkaap’, wilde je dat al lang? 

Toen ik die strook van je kreeg, heb ik er lang over nagedacht wat ik erop zou zetten. Daar kun je natuurlijk iets opzetten wat gemakkelijk haalbaar is, maar dan is het haast geen droom meer. De Noordkaap is voor motorrijders een bestemming waar je geweest moet zijn. Boven de poolcirkel, het meest noordelijke punt van het Europees continent.

Een makkelijke rit is het niet, vooral het laatste stuk schijnt vrij heftig te zijn. Zo’n rit zou ik niet alleen kunnen maken en George had toen net zijn motorrijbewijs. (Een moment stilte, dan volgt het woord “Eh”..) Ik heb er toch wel ‘Samen op de motor naar de Noordkaap’ opgezet? Nee? Oh, haha! Maar dat is wel mijn droom! En die gaan we deze zomer waarmaken.

Het is nu twee jaar geleden dat je het opschreef, wanneer hakten jullie de knoop door? Wanneer zeiden jullie: YES! We gaan het echt doen!

Al die tijd heb ik de strook op een plek gehangen waar ik hem kon zien. Eerst boven op mijn werkkamer, nu hangt hij hier aan de koelkast. Telkens dacht ik: ‘Dat is mijn droom’. En George herinnerde mij daar vaak aan. Je moet het op je vizier houden, anders ebt het weg. Bovendien had jij tijdens je evenement gezegd dat je er later op terug zou komen. Hoeveel waarde heeft het als ik het dan nog niet zou hebben gedaan? Ik vind: als je A zegt, moet je ook B zeggen.

Die strook hield dat droombeeld voor mij levend.

Het was tijdens de vakantie vorig jaar in Zwitserland, dat we de knoop doorhakten. We zijn toen op de motor door Frankrijk en Zwitserland gereden. We hadden ergens een tussenstop en zaten aan een picknicktafel wat te drinken. We hadden er al een aardige rit op zitten. Ik zei: “Als je de kilometers optelt, dan zouden we al op de Noordkaap staan. Het is eigenlijk best wel te doen.” Toen hebben we de Google Maps erbij gepakt. Niet omdat we niet weten waar de Noordkaap ligt, haha!, maar om te bekijken hoe ver het écht was.

(Ter info.: van Mantgum naar de Noordkaap is 3.063,6 kilometer -!!!-)

En dan begint de organisatie?

Ja, het begint met ervoor zorgen dat je vrij kunt krijgen. Voor mij als zelfstandige is dat gauw geregeld. George had iets meer regelwerk te doen, maar ook hij kreeg het voor elkaar. Eind juli 2017 vertrekken we voor 3,5 week naar Noorwegen. We hebben de boot al geboekt, tussen Kiel en Oslo.  ’s Nachts varen we en dan rijden we in een stuk door naar het Noorden, zo’n twee-/driehonderd kilometer per dag, tot we daar staan.

Wat zie je voor je, als je aan het moment denkt dat je daar op dat uiterste puntje staat?

(Ze straalt): Dat laatste stuk schijnt vrij heftig te zijn, er zijn zelfs best veel motorrijders die het ons afraden. Kale vlakten, wegdek met gravel, dat rijdt niet lekker. Bovendien veel muggen daar. Maar juist dat noordelijkste punt, daar gaat het me om! Ik wil daar staan bij die grote bol (een kunstwerk) met die strook in de hand: mijn droom! Waargemaakt.

Kun je iets zeggen over de ‘komma-maar’, die we altijd gebruiken achter onze dromen. Ik wil dat zo graag, maar…

Ja, ik heb die ‘maar’ zelf ook wel gebruikt. Ik wil op de motor naar de Noordkaap, maar: dat is toch veel te ver. Of: maar, dan moet je zoveel bagage meenemen. Of: maar, dat kan alleen als je met iemand samen gaat. Het zijn allemaal praktische bezwaren. Terwijl ik diep van binnen weet dat als je ergens in gelooft, niets onmogelijk is.

Wie of wat zijn je inspiratiebronnen?

Mijn geloof is mijn inspiratiebron. Nu is dat niet specifiek gelinkt aan deze Noordkaapdroom hoor. Het is meer dat ik mijn leven in Gods hand leg. Ik probeer mijn keuzes te maken op het plan dat Hij voor mij heeft. Vroeger leefde ik altijd naar mijn eigen plannen, die begonnen altijd met het woordje ‘ik’. Ik wil dit… en dan vroeg ik: ‘Wilt U dat even zegenen?’

(Glimlacht om zichzelf)

Maar het gaat om het grotere geheel. Het gaat erom wat je voor iemand kunt betekenen. Vroeger dacht ik altijd: ‘Ik moet voor de arme kinderen in Afrika zorgen. Ik moet ontwikkelingswerk doen. Maar eerlijk gezegd kwam dat ook voor een groot deel voort uit mijn eigen wens te reizen. De vraag is dan of je het voor jezelf doet, of voor een ander. En dat laatste is geloof ik wel waarom we hier zijn: om iets voor een ander te betekenen.

Het enige wat je daarvoor hoeft te doen is je open te stellen. Ik doe dat door te bidden, door stil te zijn en te luisteren. In stilte luisteren naar wat in je opkomt. Dat zijn vaak dingen die je logischerwijs niet zelf hebt kunnen bedenken. Iemand anders doet dat door te mediteren. Elk mens heeft zijn eigen manier om de stilte op te zoeken.

Als je denkt aan hoe je zelf bent gekomen tot waar je nu staat, heb je daar een spreuk bij, een advies, een tip, een idee, voor mensen die een droom voor ogen hebben, maar zich verschuilen achter de ‘komma-maar’?

Ja, mijn tip: hang je droom zichtbaar in de kamer en kijk er elke dag naar. Veel mensen roepen vaak: “Als ik de loterij win, DAN…!” Maar negen van de tien keer kan dat ook gewoon als je de loterij niet wint. Je dromen hoeven niet groots te zijn. Maak het behapbaar ~ en daarmee: mogelijk. En soms ligt de uitdaging ‘m juist in die grote droom wel waar te maken. Praktische bezwaren aan de kant!

Wat zijn voor jou belangrijke waarden in het leven?

Trouw en eerlijkheid

Naam Sigrid Fekken
Geboortedatum 13 mei 1972
Woonplaats Mantgum
Werk Interim manager
Passie Motorrijden & reizen
Inspiratie ‘Mensen geven mij mijn dagelijkse inspiratie’

Inspiratie: Eline Wester

Inspiratie is zo’n groot woord. Vertaal het naar: volg je hart. Ik stel je voor aan mensen die het doen! Laat je inspireren, om vervolgens te doen wat jij wilt. Geloof me: niks mooier dan dat. Verschuil je niet achter de ‘komma-maar’. Tijdverspilling.

Ik stel je voor aan: Eline Wester
Zij DOET het!

‘Als je iets echt wilt,
en je doet het niet voor de buitenwereld, maar puur voor jezelf,
dan lukt het.’

Deze foto is gemaakt door fotografe Judith Minks, tijdens Davinckie’s Inspiratie in 2011. Wat deed je destijds?

Toen studeerde ik nog aan de NHL Hogeschool. European Studies, derdejaars, afstudeerrichting International Communication. In dat zelfde jaar heb ik nog een deel van mijn studie in Frankrijk gedaan. Een half jaar woonde ik in Lille, prachtige stad. Mijn stage daarna volgde ik in Luxemburg, bij de Nederlandse Ambassade. Een keerpunt in mijn leven, dat bleek later.

In dat derde jaar van jouw studie (waarin je mij overigens vrijwillig hielp bij de organisatie van Davinckie’s Inspiratie ~ we kenden elkaar, doordat ik tijdelijk docent was op jullie opleiding en zoals dat soms gaat: het klikte. Wij hadden eenzelfde kijk op het leven!), schreef jij op jouw strook: ‘Eigen bedrijf’. Had je daar destijds iets specifieks mee voor ogen? Wist je wat je wilde gaan doen?

Nee, eigenlijk niet. Haha! Ik wist wel van jongs af aan dat ik een eigen bedrijf wilde hebben. Mijn liefde, Derk, had hetzelfde. Hij zat destijds nog op zee, voer als tweede stuurman op grote cruiseschepen de wereldzeeën over. Pas na mijn stage in Luxemburg, wist ik DIT IS HET! Dat kwam door het waar staatsbezoek van voormalig Koningin Beatrix aan Luxemburg. Ik mocht dat mede organiseren. Derk was daar bij toeval ook aanwezig Het was zo’n gave ervaring!

Toen was het voor mij duidelijk, logisch, het heeft er altijd al ingezeten: ik wilde iets doen in de evenementenorganisatie. Organiseren zit mij in het bloed. En het mooie? Ook in dat van Derk, zo bleek die dag. Daar, op dat moment in Luxemburg, hebben wij elkaar aangekeken met exact dezelfde gedachte: dit is het. (Als Davinckie vertaal ik maar even vrij: DITTIST!, of course! JIHOE!)

Wanneer heb je, of beter gezegd: hebben jullie, die droom waargemaakt?

Als vierdejaars studeerde ik af bij de provincie Groningen. Toevallig mocht ik ook daar weer evenementen organiseren. Dat was buiten mijn stageopdracht om. Toen had ik de smaak goed te pakken, ik kon niet wachten om te gaan afstuderen om daarna meteen ons bedrijf te gaan beginnen!

D&E Organisatoren

Na mijn studie, in 2013, hebben we D&E Organisatoren laten registreren bij de Kamer van Koophandel. Dat is nu, in 2016, 3,5 jaar geleden. Dat eerste jaar stond vooral in het teken van ervaring opdoen. Zo is het balletje gaan rollen en hebben we een mooi portfolio kunnen maken.

Heb je iets te zeggen over de ‘Komma-maar’?
En dan vooral voor de mensen die zich daarachter verschuilen?

Mijn gedachte is altijd geweest: ‘Als het nu niet lukt, ga ik desnoods in een supermarkt werken tot het wel lukt. Want lukken zal het!! Maar zijn genoeg andere mogelijkheden om inkomsten te verwerven. Voor veel mensen ligt hem daar de angst.

Wie of wat zijn jouw inspiratiebronnen?

De natuur is mijn inspiratiebron. Ik kan niet zo goed uitleggen waarom dat is. Ja, … wacht even…, toch wel. De rust die de natuur uitstraalt en tegelijkertijd het continue veranderlijke van de natuur, dat is wat mij inspireert. Het is nooit hetzelfde. Iedere dag ziet het er anders uit. De kleur van de bomen. De beweging van het water. Dat vind ik symbool staan voor ons hele leven. Meegaan met die beweging. Meegaan met de veranderingen. En je daardoor vooral niet laten belemmeren!

Als je denkt aan hoe jij zelf bent gekomen tot waar je nu staat, heb je daar een spreuk bij, een advies, een tip, een idee, voor mensen die een droom voor ogen hebben, maar zich verschuilen achter de ‘komma-maar’?

Nou, dan denk ik aan mijn zoon, Beer, (geboren: 29 december 2013, red.), en aan wat we ook tegen hem wel zeggen, ook al is hij jong, dat is… Kijk, bij zo’n kleintje zijn er ook wel eens strubbelingen en dan zie je hem in strijd zijn met zichzelf. ‘Ik ga er niet mee door, want het lukt niet!’ Dan zeggen wij: “Beer, als je het echt wilt, dan lukt het!” En dat is waarin ik geloof: Als je iets echt wilt, en: je doet het niet voor de buitenwereld, maar puur voor jezelf, dan lukt het.

Wat zijn voor jou belangrijke waarden in het leven?

Eerlijkheid
Vertrouwen
Genieten
Mijn motto is: ‘Geniet van het pad om je doelen te bereiken’, heb niet alleen het doel voor ogen, want dan mis je het pad. Terwijl dat pad nu juist zo leuk is!

Hey Eline leave, ik wil niet op de zaken vooruit lopen, maar…
Heb je alweer een nieuwe stip aan de horizon?

Haha! Nou, bij onze laatste Davinckie’s Inspiratie in 2015 heb ik op mijn strook gezet: ‘In een orkest spelen’!! Met een viool. Maar…. Ik heb nog nooit viool gespeeld, dus da’s wel een dingetje. Laat ik het op de korte termijn houden: ‘Voor het eerst met mijn gezin op vakantie, samen met Derk, Beer en Lente!’

Eline Wester

Geboren op: 29 augustus 1989
Geboorteplaats: Leeuwarden
Woonplaats 2016: Rolde
Leefsituatie: samen met Derk, zoon Beer (2013) en dochter Lente (2016)
Werk: zelfstandig @ D&E Organisatoren
Passie: Het leven zelf
Inspiratie: De natuur
Datum opgetekend: 14 september 2016

Fotografie: Judith Minks